Geschiedenis van
de Scouting Tono-groep

De Scouting Tono-groep is reeds in 1921 opgericht door mejuffrouw E. Redeke, die de Padvindstersnaam Tob Nooit (Tono) droeg. Helaas was de groep

Ede  1934 Een foto genomen op het kabouterkamp Ede, 1934.
geen lang leven beschoren en werd de groep opgenomen in een andere groep in Rotterdam. Zo'n 13 jaar later bleek er toch weer genoeg belangstelling voor Padvinderij voor meisjes in Schiedam, zodat de officiële oprichtingsdatum nu 21 maart 1934 is.

De Scouting Tono-groep is oorspronkelijk opgericht als een groep voor meisjes. Hiermee was het niet alleen een van de eerste Padvinderij-groepen

Rockanje  1934 Het padvindstersweekend Rockanje, 1934
in Nederland, maar ook de eerste groep voor meisjes in Schiedam. Helaas bleek in de beginjaren de belangstelling niet voldoende en werd de groep opgenomen in een Rotterdamse groep. Toch bleek na enkele jaren dat ook Schiedam genoeg meisjes had om mee te gaan doen met het „Padvindsters-gebeuren". Als onofficiële groep draaide de Tono al enkele jaren in deze plaats. In 1934 werd de groep eindelijk geregistreerd bij het Nederlands Padvindsters Gilde, waarmee 21 maart van dat jaar de geregistreerde oprichtingsdatum is geworden.

Verhuizen

De groep heeft zijn opkomsten op vele plaatsen in vele gebouwen gehouden. Eerst op de Noordvest, toen in de Lange Nieuwstraat (bij een leidster thuis), vervolgens de Nieuwstraat 12, wat nu het theater „de Teerstoof” is, waarna we eindelijk een eigen groepshuis kregen bij de Vijfsluizen op de grens van Schiedam en Vlaardingen.

Samen met een jongensgroep heeft de Tono-groep daar vanaf 1953 in een verbouwde boerderij gezeten. Wat een luxe en wat een vrijheid. Niet meer in een zolderkamer o.i.d. maar in een ruimte waar te spelen viel en waar zelfs nog wat groen was. Helaas gooide de gemeente roet in het eten. In het begin van de zestiger jaren kregen wij de opdracht om uit te zien naar een andere gelegenheid. In eerste instantie gingen we naar een gebouw aan de Lange Haven, maar dit bleek slechts een tijdelijke oplossing.

Diezelfde gemeente deed ons het aanbod om een gedeelte van 't Koetshuis, achter boerderij Landvreugd, te gebruiken. We kregen de beschikking over de drie lokalen, in de overige delen mochten we niet komen. Men schrok eerst wel even: toen we gingen kijken wat voor ruimte dat was, zagen we niet 't Koetshuis zoals het nu is. Een enorme bende en een vuile troep was het daar, maar........ met behulp van leiding, bestuur én ouders werd het onmogelijke geklaard. Op 23 februari 1967 trok de Tono-groep in haar nieuwe groepshuis (nog steeds geheten „'t Koetshuis”) waar we tot op heden nog zitten.

Het groepshuis vanaf de westelijke zijde. Boven het toenmalige beverlokaal, beneden was niet van de groep. ´t Koetshuis, vermoedelijk rond 1984

Renovatie van 't Koetshuis

De groep groeide gestaag verder en al snel begon ook dit gebouw te knellen. In 1991 kreeg de groep eindelijk van de gemeente de lang begeerde toestemming om een groter deel van 't Koetshuis te gaan gebruiken. De nieuw verkregen delen zijn dan echter absoluut nog niet geschikt om te gebruiken als speel- of opslagruimte. Een grote verbouwing van dit gebouw is het gevolg. Tegelijkertijd moest het gebouw op een aantal punten grondig worden gerenoveerd. Opnieuw werd door staf, bestuur en ouders een grote klus aangepakt die moest resulteren in een betere speelomgeving voor haar leden.

Het NPG fuseert tot Scouting Nederland

De Tono-groep was van 1921 tot 1973 lid van de landelijke vereniging “het
Het Nederlands Padvindsters Gilde, een van de voorlopers van Scouting Nederland en de Padvindstersgroepering van de Tono-groep. De Tono- en Ravo-groep waren beide aangesloten bij het Nederlands Padvindsters Gilde.
Nederlands Padvindsters Gilde (NPG)”. Dit was één van de 4 padvinderijverenigingen die Nederland toen kende. Het NPG was de neutrale, open vereniging voor meisjes. De “Nederlandse Gidsen” was de vereniging voor katholieke meisjes en de “Katholieke Verkenners” was voor rooms katholieke jongens. De open vereniging voor jongens was de “Nederlandse Padvinders Vereniging”.

Het waren wel 4 verenigingen, maar allemaal speelden zij het spel van verkennen. Dit spel is ontworpen door Robert Baden-Powell, Lord Gilwell en in 1907 op het Engelse „Brownsea Island” gestart. Daarna is het spel van Lord Baden-Powell in korte tijd over de gehele wereld populair geworden bij kinderen en jongeren. Intussen is het spel al een aantal keren gemoderniseerd.

In de jaren '70 is men gaan praten over een fusie van deze 4 verenigingen. Deze fusie werd gerealiseerd in 1973. Daarbij gingen de 4 oude verenigingen over naar één vereniging, en wel de „Vereniging Scouting Nederland”. Aanvankelijk was Prins Bernhard Koninklijk Commissaris, later werd Prins Claus beschermheer en tegenwoordig is Prinses Maxima beschermvrouwe. Sinds de fusie heeft de Tono-groep het woord „Scouting” aan haar naam toegevoegd.

De leeftijdsgroepen

Vlak na de oorlog werkten de Tono-groep en de Ravo-groep intensief samen. Deze Afdeling Schiedam van het NPG had vijf leeftijdsgroepen of speltakken: twee Kabouter-kringen, twee Padvindsters-vendels en een Pioniersters-stam. Dit waren de Kamo-kring en de Glimwormpjeskring voor Kabouters, het
Een optreden tijdens een landelijk bandconcours. De meisjesband van het NPG Afdeling Schiedam, een samenwerking van de Tono- en de Ravo-groep.
Oerwoudvendel voor Junior-Padvindsters, het Sterrenvendel voor Senior-Padvindsters en een Pionierstersgroep voor jongeren. Later is hier nog een muziekband bij gekomen, de muziekband van het NPG Afdeling Schiedam. In latere jaren zou deze band door het leven gaan als de Ravo-band, in die tijd een van de zeer weinige Padvinderij-meisjesbands.

Er zijn in de loop der tijd verschillende wisselingen geweest in het aantal speltakken. Na enkele moeilijke jaren fuseerden in 1960 de Ravo-groep en de Tono-groep. Enkele jaren later zou de muziekband zelfstandig verder gaan, en werd de naam van de gefuseerde Ravo-groep weer in gebruik genomen. De resterende Tono-groep groeide en slonk naarmate ook de belangstelling voor Scouting groeide of daalde.

Ook het aantal onderdelen wisselde. Sinds 1984 kennen we bij de Scouting Tono-groep opnieuw een stam, de Jan van Hoof-stam, dit keer gezamenlijk met een andere Scoutinggroep. Deze stam hoort sinds de jaren zestig bij de Scouting Franciscus-Lodewijkgroep. Vanaf 1984 hoort de stam bij beide groepen en vormt voor de Scouting Tono-groep de opvolger van onze Pionierstersgroep. De Jan van Hoof-stam heeft een eigen lokaal in het gebouw van de St. Franciscus-Lodewijkgroep. Helaas verbreekt de Jan van Hoofstam in 2005, geheel onverwacht, eenzijdig de samenwerking nadat enthousiaste Explorers de Redekestam oprichten.

In 1985 werd bij de Scouting Tono-groep de jongste speltak, de bevers, geïntroduceerd, de „Huppelveldkolonie". De beginleeftijd om lid te worden ging hiermee van 7 naar 5 jaar.

De eerste jongens bij de groep

De Huppelveldkolonie was vanaf het begin een speltak die voor zowel meisjes als jongens bedoeld is. Voor het eerst sinds 1921 begon de Scouting Tono-groep
De nieuwe bevervlag wordt getoond aan de kersverse Bevers. Bij de oprichting van het Huppelveldkolonie worden tevens voor het eerst jongens lid van de groep.
ook jongens op te nemen. In 1987 stroomden de eerste jongens door naar de Glimwormpjeskring waar ze als Welpen samen met de Kabouters gingen spelen. Drie jaar later, in 1990, komen de eerste Verkenners bij de Padvindsters en tenslotte verwelkomden Sherpa's in 1994 de eerste Rowans. Sindsdien zijn alle speltakken bij de Scouting Tono-groep gemengd. Tegelijk met de eerste Rowans besluit Scouting Nederland voortaan de naam Scouts te gebruiken als verzamelnaam voor de Padvindsters en Verkenners en de naam Explorers voor Sherpa's en Rowans.

Het einde van de Scouting Tono-groep?

Vrijwel tegelijkertijd met de heropening van het gebouw in 1998 laat de gemeente Schiedam weten toestemming te willen geven voor de bouw van een hotel in de boomgaard naast het groepshuis. Na jaren van hard werken wordt het voortbestaan van de groep bedreigd. In goede samenwerking met de bewonerscommissie Groenoord-Zuid kunnen we de plannen, na veel strijd, gelukkig verijdelen.

De toekomst begint nu

Na de vele jaren waarin de Scouting Tono-groep veel kinderen en jongeren een gelukkige scoutingtijd kon geven hopen we nog jarenlang veel jeugdleden het spel van Scouting te laten spelen. De Scouting Tono-groep, herkenbaar aan de unieke zwarte das hoopte en hoopt hiermee, naast het vele plezier, een bijdrage te leveren aan de persoonlijkheid van de leden. De vele vrijwilligers die de groep rijk is werken hier hard aan, hierin gesteund door de ouders en de oudste jeugdleden.

De geschiedenis in detail

De unieke zwarte das
Onze groepshuizen
De verschillende leeftijdsgroepen (speltakken)
De muziekband van de Tono: de Ravo-band
Bijzondere gebeurtenissen

Uitkijk

Geschiedenis

Verhuur Webmail   Sinterklaas